Η Waris Dirie, το “λουλούδι της ερήμου” όπως μεταφράζεται το όνομα της στην γλώσσα της έχει καταφέρει να ξεφύγει από την χώρα της την Σομαλία και να διηγηθεί σε όλους εμάς την μοναδική της ιστορία.

Γεννήθηκε σε σομαλική νομαδική οικογένεια. Στα πέντε της χρόνια, ακρωτηρίασαν τα γεννητικά της όργανα, ακολουθώντας ένα έθιμο που επιτρέπει μόνο σε γυναίκες που το έχουν κάνει να παντρεύονται. Στα 13 της χρόνια, ο πατέρας της θέλησε να την ανταλλάξει για πέντε καμήλες και να την παντρέψει με έναν 78χρονο βοσκό. Εκείνη έφυγε και περπατώντας ξυπόλυτη για μέρες στην έρημο κατάφερε να φτάσει στη Μογκαντίσου και στον πρέσβη της Σομαλίας στη Μ. Βρετανία. Πήγε στο Λονδίνο και έμεινε πολλά χρόνια εσώκλειστη στην πρεσβεία της Σομαλίας ενώ μετά το κλείσιμο της πρεσβείας, λόγω του πολέμου στη χώρα της, έμενε και κοιμόταν στο δρόμο.

Η τύχη της χαμογέλασε όταν την ανακάλυψε ο φωτογράφος Terence Donovan. Δεν ήταν δύσκολο να την αναδείξει ως μοντέλο, καθώς η ομορφιά της Waris ήταν απαράμιλλη. Λίγο αργότερα φωτογραφήθηκε για το ημερολόγιο Pirelli και από τότε μεσουράνησε στο χώρο του modeling για τη δεκαετία του ‘90, μαζί με τη Cindy Crawford και την Naomi Cambell.

Δεν κατάφερε να ξεπεράσει ποτέ το παιδικό τραύμα του ακρωτηριασμού της και εκμεταλλευόμενη τη δόξα και την αναγνωρισιμότητά της μίλησε δημόσια στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ για την κλειτοριδεκτομή και τον πρωτόγονο τρόπο που γίνεται στη χώρα της.

Η ίδια στην αυτοβιογραφία της περιγράφει γλαφυρά την διαδικασία αυτή: «Πήγαμε σε μια απομακρυσμένη περιοχή, ανάμεσα σε θάμνους. Η μητέρα μου κάθισε σε ένα βράχο και μου έδωσε να δαγκώσω μια ρίζα δέντρου. Η τσιγγάνα έχωσε τα δάχτυλά της σ’ ένα ταγάρι που φορούσε κι έβγαλε μια σπασμένη λεπίδα ξυραφιού. Έφτυσε πάνω της και την σκούπισε στη ποδιά της. Αφού την καθάρισε, μου έδεσε τα μάτια με ένα μαντήλι για να μη βλέπω. Το επόμενο πράγμα που ένοιωσα ήταν να κόβουν τη σάρκα μου.. Άκουσα τον πνιχτό ήχο της λεπίδας που πριόνιζε πέρα-δώθε το δέρμα μου. Τα πόδια μου άρχισαν να τρέμουν και να τραντάζομαι ανεξέλεγκτα. Προσευχήθηκα να τελειώσει γρήγορα. Κι έτσι έγινε, γιατί λιποθύμησα».

Η Waris δεν είναι η μοναδική γυναίκα που υπέστην αυτό τον ακρωτηριασμό. Καθημερινά 6.000 κορίτσια περνούν το ίδιο βασανιστήριο χωρίς κανένας να διαμαρτύρεται για έναν άτυπο κανόνα της μουσουλμανικής θρησκείας.

Η Waris Dirie μέσα από τον αγώνα της σύντομα έγινε πρέσβειρα του ΟΗΕ και, εγκαταλείποντας την καριέρα του μοντέλου, αφιερώθηκε στην προσπάθεια να σταματήσει αυτό το απάνθρωπο τελετουργικό. Μετά την πρώτη ομιλία της,14 αφρικανικά κράτη κατήργησαν με νόμο του 2007 την κλειτοριδεκτομή, υπάρχουν όμως ακόμη πολλές χώρες που τη διατηρούν, όπως η Αιθιοπία, η Κένυα, η Νιγηρία, το Τζιμπουτί, η Αίγυπτος, η Σιέρα Λεόνε, η Σομαλία, το Σουδάν, η Υεμένη, η Ινδονησία αλλά εφαρμόζεται και σε διάφορες κοινότητες μουσουλμάνων μεταναστών στην Αμερική, τον Καναδά και την Ευρώπη.

Η Dirie, ακόμα και σήμερα, παλεύει για την ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης κατά του ακρωτηριασμού των γυναικείων οργάνων και το 2002 εγκαινίασε ίδρυμα με έδρα στην Αυστρία. Το 2007 ο Γάλλος Πρόεδρος, Nicolas Sarkozy, της απένειμε το Μετάλλιο της Λεγεώνας της Τιμής και πρόσφατα, ο Πάπας Ιωάννης Παύλος Β΄, το βραβείο “My Way”.