||Wangari Maathai : Η δυναμική ακτιβίστρια που άλλαξε την νοοτροπία της Κένυας

Wangari Maathai : Η δυναμική ακτιβίστρια που άλλαξε την νοοτροπία της Κένυας

“There are opportunities even in the most difficult moments.”

Πριν από 14 χρόνια και συγκεκριμένα τον Οκτώβρη του 2004 η όμορφη Wangari Maathai έμελλε να γίνει ένα σύμβολο θάρρους και δύναμης για όλες μας. Με ποιον τρόπο; Με ένα απλό τηλεφώνημα από τον Νορβηγό πρέσβη, ο οποίος της ενημέρωσε πως είχε κερδίσει το βραβείο Νόμπελ ειρήνης για εκείνη την χρονιά, καθώς κατάφερε να εναντιωθεί στο καταπιεστικό καθεστώς της Κένυας, να διαδώσει στον κόσμο το μήνυμα του αντιολοκληρωτικού αγώνα που έδιναν οι συμπατριώτες της και επειδή έμαθε στις γυναίκες ότι μπορούν να βελτιώσουν την θέση τους στην κοινωνία και της ποιότητα της ζωής τους.

Γεννήθηκε το 1940 σε ένα χωριό της βρετανοελεγχόμενης Κένυας, η οικογένεια της άνηκε στην πολυπληθέστερη φυλή Kikuyu, ενώ ήταν τυχερή καθώς κατάφερε στα 8 της χρόνια να φοιτήσει σε καθολικό σχολείο και κατά της διάρκεια της μαθητείας της να βαφτιστεί χριστιανή. Η Wangari έδειξε από μικρή πως διαθέτει εξαιρετική οξυδέρκεια και κάθε χρόνο έβγαινε πρώτη σε επιδόσεις στην τάξη της. Τελειώνοντας το σχολείο στάθηκε τυχερή, καθώς ορισμένοι πολιτικοί της χώρας της αποφάσισαν να δώσουν στους 300 καλύτερους μαθητές την ευκαιρία να φοιτήσουν σε πανεπιστήμια της αρεσκείας τους στην Δύση.

Σπούδασε βιολογία στο Mount St. Scholastica και έκανε μάστερ στο πανεπιστήμιο του Πίτσμπουργκ. Εκεί ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή με το πρόβλημα της μολύνσεως του περιβάλλοντος και ανέπτυξε οικολογικές ιδέες. Κατάφερε να κερδίσει μία θέση ως καθηγήτρια ζωολογίας στο πανεπιστήμιο του Ναϊρόμπι και γύρισε στην Αφρική έχοντας πολλά όνειρα και ελπίδες. Περίμενε πως θα την δεχτούν με θαυμασμό, αλλά έκανε λάθος. Το γεγονός ότι ήταν γυναίκα και μάλιστα μορφωμένη δεν άρεσε καθόλου στους άντρες συναδέρφους της, οι οποίοι της λένε πως η θέση της έχει ήδη καλυφθεί. Ο αγώνας της για ακόμα μία φορά της δικαιώνει αφού δύο μήνες αργότερα της προσφέρουν μία θέση στο ίδιο πανεπιστήμιο, αλλά στο τμήμα της κτηνιατρικής. Και πάλι όμως δεν αφήνει τίποτα στην τύχη και με την υποστήριξη ενός Γερμανού καθηγητή πανεπιστημίου ταξιδεύει στην Γερμανία και βάζει ως στόχο να κάνει διδακτορικό. Σαφώς τα καταφέρνει και το 1971 γίνεται η πρώτη γυναίκα από την Αφρική που έχει διδακτορικό.

Το 1997 η Wangari, ύστερα από μία ανοδική πορεία στις ακαδημαϊκές θέσεις, ορίζεται αναπληρώτρια καθηγήτρια στο πανεπιστήμιο. Ξεκινάει μία καμπάνια προώθησης και ενημέρωσης για τα δικαιώματα των γυναικών και από εκεί ξεκινάει ένας κύκλος ακτιβισμού και πολιτικής δραστηριοποίησης. Παλεύει ταυτόχρονα για το περιβάλλον και την μόλυνση του, αλλά και για τα δικαιώματα των γυναικών συμμετέχοντας σε κινήματα και Μ.Κ.Ο. Μερικά χρόνια αργότερα, καθώς είναι παντρεμένη με έναν πολιτικό, ο οποίος δίνει υποσχέσεις για την εξάλειψη της ανεργίας στην χώρα και την προστασία του περιβάλλοντος δημιουργεί το κίνημα Πράσινη Ζώνη. Ο λόγος απλός. Πιστεύει πως αν συνδυαστούν αυτά τα δύο το όφελος στην χώρα θα είναι διττό. Και το περιβάλλον θα προστατευτεί και νέες θέσεις εργασίας θα δημιουργηθούν. Προτείνει το σχέδιο της για δεντροφύτευση επ’ αμοιβή, τόσο στο συμβούλιο των Ηνωμένων Εθνών όσο και στο εθνικό συμβούλιο γυναικών της Κένυας και στις 5 Ιλουνίου του 1977 γυναίκες της Κένυας πραγματοποιούν διαμαρτυρία, κατευθύνονται σε κέντρο και φυτεύουν συμβολικά 7 μικρά δέντρα.

Μετά από ένα δύσκολο διαζύγιο και πολλές δικαστικές διαμάχες με τον πρώην άντρα της και ενώ έχει καταφέρει να αλλάξει το επίθετο της η Μαατάι κατεβαίνει στις εκλογές για το συμβούλιο των γυναικών και χάνει για μόλις 3 ψήφους. Στις επόμενες εκλογές κερδίζει και το 1982 βάζει ως στόχο το κοινοβούλιο. Όμως τότε έχει να αντιμετωπίσει τους αντιπάλους της, οι οποίοι επικαλούνται πως δεν έχει δικαίωμα υποψηφιότητας καθώς διαθέτει θέση στο πανεπιστήμιο, όπου και εκεί όμως βρίσκε την πόρτα κλειστή. Έτσι αποφασίζει να ασχοληθεί περισσότερο με το κίνημα της, το οποίο διαδόθηκε σιγά σιγά και σε άλλες χώρες της Αφρικής και πλέον δεν αφορούσε μόνο περιβαλλοντικά ζητήματα, αλλά μιλούσε για ανθρώπινα δικαιώματα, δημοκρατία και για την ελευθερία της έκφρασης.

Η ακτιβιστική δράση της Wangari κορυφώθηκε το 1987 όταν αποφάσισε να αφοσιωθεί στο κίνημα της. Πληροφορείται πως η κυβέρνηση αποφάσισε να αποψιλώσει ένα δάσος για να χτιστεί εμπορικό κέντρο και κάνει τα αδύνατα δυνατά να το σταματήσει ενημερώνοντας όλους τους διεθνείς οργανισμούς. Το Νοέμβριο του 1992 κυκλοφορεί μία λίστα με πιθανούς στόχους δολοφονίας και το όνομα της βρίσκεται μέσα. Κατηγορεί την κυβέρνηση και καταλήγει στην φυλακή, αλλά απελευθερώνεται με απόφαση των διεθνών οργανισμών.

Ακολούθησαν πολλοί ακόμα αγώνες, αλλά το έργο της έχει ήδη αναγνωριστεί από πολλούς διεθνείς οργανισμούς και κυβερνήσεις. Η φωνή της Wangari έχει βαρύνουσα σημασία μέχρι και σήμερα σε κάθε απόφαση που σχετίζεται με το περιβάλλον και τα ανθρώπινα δικαιώματα.

2018-08-27T17:24:30+00:0027/08/2018|Categories: Women's Success Stories|