«Τι θέλεις να γίνεις όταν μεγαλώσεις;» ρώτησε η δασκάλα την Mae Jemison. «Αστροναύτης!» απάντησε εκείνη και οι συμμαθητές της ξέσπασαν σε γέλια. Γιατί η Mae εκτός από κορίτσι, ήταν και Aφροαμερικανή. Το να είσαι γυναίκα και να ονειρεύεσαι να γίνεις αστροναύτης ήταν από μόνο του αστείο, το να είσαι έγχρωμη γυναίκα που ονειρεύεται να γίνει αστροναύτης ήταν πολύ αστείο. Καθώς μεγάλωνε, όλο και περισσότεροι άνθρωποι προσπαθούσαν να της το υπενθυμίζουν συνεχώς. «Δεν υπάρχουν γυναίκες αστροναύτες…» « γιατί δεν γίνεται νοσοκόμα..;». Όμως εκείνη συνέχιζε απτόητη, σαν να μην του άκουγε, σαν να μην υπήρχαν. Οι μόνοι που εξ αρχής υποστήριξαν φανερά το πάθος της για την επιστήμη ήταν οι γονείς της , Τσάρλι και Ντόροθι. Κατά τη διάρκεια της τελευταίας χρονιάς του Λυκείου η Mae δεν μπορούσε να αποφασίσει αν ήθελε να δώσει εξετάσεις για την Ιατρική ή την άλλη μεγάλη της αγάπη: το χορό. Ήταν τότε η μητέρα της εκείνη που την παρότρυνε να διαλέξει την ιατρική λέγοντας ότι «μπορείς πάντα να χορεύεις αν γίνεις γιατρός, δεν μπορείς όμως να γιατρεύεις αν είσαι χορεύτρια».

Και έτσι κι έγινε. Σε ηλικία μόλις 16 (!) ετών καταφέρνει να γίνει δεκτή στο πανεπιστήμιο του Stanford οπού αποφοίτησε σε 4 χρόνια από τη σχολή χημικών μηχανικών. Κατά τη διάρκεια των σπουδών της χορογράφησε και σκηνοθέτησε διάφορα μιούζικαλ ενώ διετέλεσε και πρόεδρος της ένωσης μαύρων φοιτητών. Αμέσως μετά ξεκίνησε τις σπουδές της στην ιατρική στο Cornel Medical College από όπου αποφοίτησε το 1981. Τα χρόνια που υπήρξε φοιτήτρια δεν έλειψαν οι ρατσιστικές συμπεριφορές απέναντί της. Η ίδια δήλωσε αργότερα πως στην Αμερική το να μην είσαι λευκός είναι πάντα θέμα. Κάποιοι καθηγητές αγνοούσαν τις ερωτήσεις και σε κάποιες περιπτώσεις ακόμη και την ύπαρξη της. Παρόλα αυτά δεν κατάφεραν να σταθούν εμπόδιο στα όνειρα της και η Mae τελειώνοντας την ιατρική και αφού δούλεψε ως ειδικευόμενη, ταξίδεψε στην Κούβα, την Ταϋλάνδη και την Κένυα για να προσφέρει ιατρική βοήθεια. Το 1983 κατετάγη στα Peace Corps όπου υπηρέτησε ως ιατρός. Στα δύο χρόνια που έμεινε εκεί έγινε γνωστή για το γεγονός ότι διέγνωσε μηνιγγίτιδα σε ασθενή που άλλος γιατρός είχε διαγνώσει μαλάρια και έκρινε ότι δεν μπορούσε να θεραπευτεί στη Σιέρα Λεόνε. Κάλεσε λοιπόν βοήθεια από τη Γερμανία, γεγονός που στοίχισε 80.000 δολάρια στο κράτος των ΗΠΑ. Όταν ανακρίθηκε από την πρεσβεία ως προς το αν είχε την έγκριση για μια τέτοια απόφαση, η ίδια απάντησε ότι δεν χρειάζεται καμία έγκριση για να σώσει τη ζωή ενός ανθρώπου. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο ασθενής τελικά επιβίωσε.

Το 1987 κάνει αίτηση για το πρόγραμμα αστροναυτών της NASA και την επιλέγουν μαζί με άλλους 14 ανάμεσα από 2,000 αιτήσεις. Ο ρόλος της στην NASA ήταν κυρίως η έρευνα όμως τον Σεπτέμβριο του 1992 συμμετείχε στην πρώτη και τελευταία της αποστολή στο διάστημα. Για τις 190 ώρες που έμεινε στο διάστημα είχε πάρει μαζί της μια αφίσα του Alvin Ailey American Dance Theater καθώς πίστευε πως ο χορός και η επιστήμη είναι συνδεδεμένα…και τα δύο απαιτούν δημιουργικότητα! Επίσης είχε φέρει αντικείμενα από χώρες της Αφρικής για να δείξει πως το διάστημα ανήκει σε όλα τα έθνη. Ήταν η πρώτη έγχρωμη γυναίκα που ταξίδεψε στο διάστημα. Το 1993 παραιτήθηκε από τη NASA θέλοντας να ερευνήσει πως οι κοινωνικές επιστήμες αλληλεπιδρούν με την τεχνολογία. Από το 1995 ακολούθησε ακαδημαϊκή πορεία και δίδαξε σε διάφορα πανεπιστήμια στον τομέα των επιστημών. Λίγο νωρίτερα και αμέσως μετά την παραίτηση της από τη NASA, ίδρυσε τη δική της εταιρία – Jemison Group- που φτιάχνει και εμπορεύεται τεχνολογία για την καθημερινότητα.

Σήμερα ,σε ηλικία 62 ετών , συνεχίζει να είναι δραστήρια σε πολλούς επιστημονικούς κλάδους , ενώ δεν έχει σταματήσει να κάνει διαλέξεις για την επιστήμη και την σημασία που έχει για τον καθένα μας.