Η Frida Kalho γεννήθηκε το 1907 στην Πόλη του Μεξικού στο Μεξικό. Η προσωπικότητα της ξεχωριστή, η ζωή της πολυτάραχη και το ταλέντο της ιδιαίτερο. Από τα εφηβικά της χρόνια ήταν ξεκάθαρο πως δεν ήταν διατεθειμένη να ακολουθήσει τις κοινωνικές επιταγές. Αντίθετα, ζούσε με πάθος την ζωή που ήθελε, αγνοώντας όλους αυτούς που επέκριναν την διαφορετικότητα της. Αφοσιωμένη στα δικά της πιστεύω επέβαλε τον δικό της, διαφορετικό τρόπο ζωής αντί να αφήσει την κοινωνία να της επιβάλει το «συνηθισμένο». Η Kalho δεν ήταν συνηθισμένη και σε αυτό σίγουρα συνέβαλε το ελεύθερο και καλλιεργημένο πνεύμα του φωτογράφου , γερμανοεβραίου πατέρα της. Ο τελευταίος την υποστήριζε αδιαλείπτως σε κάθε εγχείρημα, γεγονός που δημιουργούσε συχνά συγκρούσεις στην οικογένεια, καθώς η μητέρα της Φρίντα, ήθελε μια κόρη «φυσιολογική», όπως οι υπόλοιπες της ηλικίας της, μια κόρη που να μην προκαλεί τόσο, που να ονειρεύεται γάμο και παιδιά, όπως όλες οι γυναίκες…

 

Όμως η Φρίντα δεν επρόκειτο ποτέ να ακολουθήσει αυτό το δρόμο. Παρά το γεγονός ότι γεννήθηκε και έζησε σε μια συντηρητική κοινωνία, είχε από πολύ νωρίς σεξουαλικές σχέσεις, χωρίς να περιμένει κανένα γάμο που θα την νομιμοποιούσε στο να ζει ελεύθερα τη ζωή της. Της άρεσε να πειραματίζεται σε όλα, για αυτό και οι σεξουαλικές τις προτιμήσεις δεν περιορίζονταν στο ένα φύλο. Ωστόσο η αιτία που θα την περιόριζε θα ήταν άλλη. Στα 18 και ενώ γυρνούσε από το πανεπιστήμιο στο σπίτι, το λεωφορείο όπου επέβαινε συγκρούστηκε με διερχόμενο όχημα με αποτέλεσμα η Φρίντα να τραυματιστεί πολύ σοβαρά, γεγονός που θα της δημιουργούσε πρόβλημα στο να αποκτήσει παιδιά και θα την καταδίκαζε σε φριχτούς πόνους για το υπόλοιπο της ζωής της. Και όμως ούτε αυτή η κατάσταση στάθηκε ικανή να την υποτάξει. Η περίοδος που πέρασε καθηλωμένη στο κρεβάτι της στάθηκε αφορμή για να ασχοληθεί σοβαρά με την ζωγραφική, ξεκινώντας ζωγραφίζοντας τον γύψο που κάλυπτε το κορμί της. Στο εξής δεν θα σταματούσε ποτέ να ζωγραφίζει. Πηγή έμπνευσης για τα έργα της αποτέλεσε η ζωή της και κυρίως ο πόνος που βίωνε.

Το 1929 παντρεύεται τον Ντιέγκο Ριβέιρα. Οι δυο τους μοιράζονταν πολλά κοινά, καθώς ο Ριβέιρα ήταν καταξιωμένος ζωγράφος, ανυπότακτο πνεύμα και ένθερμος υποστηρικτής αριστερών φρονημάτων. Η σχέση τους ήταν ταραχώδης και ταυτόχρονα καρμική. Εκείνος δήλωνε ότι δεν μπορούσε να μείνει πιστός και ερωτοτροπούσε ακατάπαυστα. Εκείνη ανεχόταν την κατάσταση, καθώς είχε και η ίδια αδυναμία στις απιστίες. Ωστόσο, η σχέση του Ριβέιρα με την αδερφή της, Κριστίν, την διέλυσε.

 

Το 1937 ο Ριβέιρα προσφέρει άσυλο στον Ρώσο αγωνιστή Λέων Τρότσκι και η Κάλο τον φιλοξενεί στο διάσημο μπλε σπίτι για δύο χρόνια. Οι δυο τους θα υπάρξουν εραστές και θα ζήσουν έναν παθιασμένο έρωτα, που έληξε λίγο αργότερα, καθώς η σχέση τους είχε γίνει αντιληπτή από την σύζυγο του Τρότσκι, η οποία και τον έπεισε να μετακομίσουν.

Το 1939 θα πάρει διαζύγιο από τον Ντιέγκο Ριβέιρα, γεγονός άκρως καινοτόμο για την εποχή καθώς τα διαζύγια την εποχή εκείνη ήταν μετρημένα στα δάχτυλα. Η έλξη που υπήρχε όμως μεταξύ τους, τους οδήγησε στο να ξαναπαντρευτούν ένα χρόνο αργότερα, μένοντας όμως σε διαφορετικά σπίτια αυτή τη φορά.

Στις 13 Ιουλίου 1954 η Φρίντα Κάλο αφήνει την τελευταία της πνοή σε ηλικία μόλις 47 ετών.

Κατά τη διάρκεια της σύντομης ζωής της πρόλαβε να ζήσει μια έντονη ζωή, γεμάτη πάθος, μυστήριο και επανάσταση. Φεμινίστρια, ανυπότακτη, σεξουαλικά απελευθερωμένη, είναι μια γυναίκα που στιγμάτισε την ιστορία και αποτελεί ακόμη και σήμερα πρότυπο.