Η αλήθεια είναι πως μέχρι τώρα γράφαμε για γυναίκες λίγο πολύ γνωστές στο ευρύ κοινό και την παγκόσμια ιστορία. Σήμερα θα κάνουμε μια αλλαγή. Το σημερινό άρθρο αναφέρεται σε ένα απλό καθημερινό κορίτσι, που παρά τις δυσκολίες και τις αντιξοότητες, αποφάσισε να κάνει αυτόν τον κόσμο καλύτερο.

Γνώρισα την Petrider Paul στο One Young World Summit 2016 στην Οττάβα. Βρεθήκαμε μαζί σε κάποιο από τα παράλληλα σεμινάρια με θέμα τη βία κατά των γυναικών. Αφού τελείωσε η επίσημη παρουσίαση είχαμε κάποιο χρόνο για ερωτήσεις στους ομιλητές και τότε ήταν που την άκουσα να μιλάει και έμαθα την ιστορία της. Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή..

Η Petrider γεννήθηκε στην Νταρ Ελ Σαλάαμ , πρωτεύουσα της Τανζανίας, το 1993. Μέχρι τα 12 της έζησε στην Μποτσουάνα και έπειτα επέστρεψε και πάλι στην Τανζανία όπου και διαμένει μέχρι σήμερα. Η εμπειρία αυτή την έκανε να μάθει πολλά για τις διαφορές μεταξύ δυτικοαφρικανικών και ανατολικοαφρικανικών χωρών αλλά και το πώς αντιμετωπίζονται τα κορίτσια σε κάθε μία από αυτές. Η ίδια πιστεύει ότι ήταν αρκετά τυχερή όσον αφορά την ποιότητα ζωής που είχε ως παιδί, υπογραμμίζοντας ότι αυτό δεν ήταν δεδομένο για άλλα παιδιά της ηλικίας της. Μετά την επιστροφή της στην Τανζανία συνειδητοποίησε ότι τα δικαιώματα των κοριτσιών στην πατρίδα της παραβιάζονται συνεχώς ενώ σε κάποιες κοινότητες στην επαρχία είναι σχεδόν ανύπαρκτα.

 

Από πολύ μικρή, για την ακρίβεια όταν ακόμη πήγαινε στο Γυμνάσιο, άρχισε να μάχεται για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των κοριτσιών. Αφορμή στάθηκε η γενικότερη στάση των δασκάλων της απέναντι στις μαθήτριες τις οποίες υποτιμούσαν συνεχώς για τις δυνατότητές τους και τις επιδόσεις τους στο μάθημα. Το γεγονός αυτό, αντί να την κάνει να σωπάσει, την πείσμωσε. Η ίδια αποφοίτησε με άριστα από το πανεπιστήμιο της Dodoma με Bachelor στις Διεθνείς Σχέσεις και ενθάρρυνε τις συνομήλικες της να κάνουν το ίδιο. Όμως το γεγονός που έπαιξε τον μεγαλύτερο ρόλο στο να εξελιχθεί σε ακτιβίστρια για τα δικαιώματα των γυναικών ήταν ο γάμος της καλύτερής της φίλης στο Γυμνάσιο χωρίς τη συγκατάθεση της. Η Petrider αναφέρει ότι εκείνη τη στιγμή ένιωσε πλήρως αβοήθητη και άρχισε να αναρωτιέται τι θα γινόταν αν κάποιος μπορούσε να τη βοηθήσει ή αν ήταν αρκετά δυνατή για να πει όχι και να υπερασπιστεί τα θέλω της. Τότε ήταν που ίδρυσε μαζί με άλλα κορίτσια της τάξης της έναν σύλλογο για τα δικαιώματα των κοριτσιών, όπου ενημέρωναν γυναίκες και κορίτσια για τα δικαιώματά τους εθελοντικά. Προκειμένου να πετύχουν τον σκοπό τους έφτασαν στα όργανα των Ηνωμένων Εθνών, σε πρεσβείες και ΜΚΟ, ζητώντας συμπαράσταση και στήριξη ενώ σε αντάλλαγμα πρόσφεραν εθελοντική εργασία στους παραπάνω οργανισμούς για θέματα που αφορούσαν τα Ανθρώπινα Δικαιώματα.

 

Δεν έμεινε όμως εκεί. Σήμερα έχει ιδρύσει το Voice Out Against Gender-Based Violence, όπου δουλεύει για την προστασία και την ενδυνάμωση των γυναικών και κοριτσιών που είναι πιθανά θύματα ή έχουν βιώσει επεισόδια βίας μόνο λόγω του φύλου τους. Πολλές φορές μάλιστα,έχει χρειαστεί να μπουν στη θέση αυτών των γυναικών και να μιλήσουν ανοιχτά για λογαριασμό τους προσφέροντας επιπλέον πρόσβαση σε ιατρική περίθαλψη και νομική υποστήριξη. Η Petrider όμως πιστεύει ότι ούτε αυτό είναι αρκετό και ξεκίνησε να δουλεύει πάνω στην ανάπτυξη μιας εφαρμογής μέσω της οποίας οι γυναίκες που πέφτουν θύματα βίας θα μπορούν να το καταγγέλλουν, ώστε να επεμβαίνουν οι αρμόδιες αρχές. Ταυτόχρονα, θα μπορούν να έχουν άμεση πρόσβαση σε μια data base με τα δικαιώματα τους. Η Petrider πιστεύει πως έτσι θα δημιουργηθεί μια γενιά κοριτσιών που θα έχουν τη δύναμη να αντισταθούν και να εγκαταλείψουν τις επικίνδυνες παραδοσιακές πρακτικές της χώρας, όπως ο ακρωτηριασμός των γυναικείων γενετικών οργάνων.

Όταν τη ρώτησα για τις δυσκολίες που έχει αντιμετωπίσει μέχρι τώρα, μου απάντησε ότι «απλά έχει τύχει να με απειλήσουν, τίποτα σημαντικό». Πρόσφατα έστειλε αίτημα στον πρόεδρο της Δημοκρατίας της Τανζανίας ζητώντας να αφήσει τις έφηβες μητέρες να επιστρέψουν στο σχολείο και η απάντηση που έλαβε ήταν «σταμάτα να ασχολείσαι».

Όμως όχι μόνο δεν σταμάτησε, αλλά πιστεύει ότι «οι δυσκολίες έρχονται στο δρόμο μας για να μας κάνουν να σκεφτούμε έξω από τα όρια του συνηθισμένου και να βρούμε καινούργιες λύσεις». Το χαμόγελο στα χείλη των ανθρώπων που έχει βοηθήσει, η θέληση όλων εκείνων που παρά τις αντιξοότητες την πλησιάζουν για να μάθουν για τα δικαιώματα τους, η στήριξη της οικογένειας και των φίλων της είναι απλά λίγα από αυτά που της δίνουν κίνητρο να συνεχίσει.

Στο μέλλον σκοπεύει να συνεχίσει να παλεύει όχι μόνο σε εθνικό αλλά και σε διεθνές επίπεδο και να προσεγγίσει άτομα όπως η Phumzile Mlambo-Ngcuka, προκειμένου ν α βρεθούν ουσιαστικές λύσεις στο πρόβλημα της βίας κατά των γυναικών. Τέλος, πιστεύει ότι η διασφάλιση των δικαιωμάτων των γυναικών δεν αποτελεί προτεραιότητα στην Αφρική, κάτι που είναι αποφασισμένη να αλλάξει.

 

Κάθε φορά που λέω ότι ασχολούμαι με την ενδυνάμωση των γυναικών, το μυαλό μου ταξιδεύει στιγμιαία σε κοπέλες όπως η Petrider και πολλές άλλες συνομήλικες μου, που ζουν στη Σαουδική Αραβία, την Ινδία, τη Γουατεμάλα και έχουν την ίδια ενασχόληση. Εγώ πάντα το κάνω εκ του ασφαλούς, καθώς κανείς δεν με απειλεί και οι πόρτες είναι σχεδόν πάντα ανοιχτές, μόνο και μόνο επειδή είχα την τύχη να γεννηθώ στην Ευρώπη. Κορίτσια σαν την Petrider όμως παλεύουν καθημερινά σε έναν πολύ άδικο κόσμο χωρίς καμία δικλίδα ασφαλείας για τις ίδιες. Γυναίκες σαν την Petrider, μου δίνουν κίνητρο να γίνω καλύτερη, με εμπνέουν να συνεχίσω να παλεύω για να μπορούμε μια μέρα να αγωνιζόμαστε όλες ξεκινώντας από την ίδια αφετηρία. Σε ευχαριστώ Petrider Paul.

 

Μάθετε περισσότερα για την πρωτοβουλία της Petrider εδώ : https://www.facebook.com/VoiceOutGBV/