||Dorothy Hodgkin, η Νομπελίστρια χημικός

Dorothy Hodgkin, η Νομπελίστρια χημικός

Γεννημένη στις 12 Μαΐου, 1910 στο Κάιρο, η Dorothy Crowfoot έμελλε να αποτελέσει μια εμβληματική φιγούρα στον χώρο της χημείας και συγκεκριμένα στον ανερχόμενο τότε κλάδο της κρυσταλλογραφίας. Παρά το γεγονός ότι οι γονείς της ειδικεύονταν σε διαφορετικούς επιστημονικούς κλάδους, με τον πατέρα της να ξεκινάει ως επιθεωρητής εκπαίδευσης και να καταλήγει Διευθυντής της Βρετανικής Σχολής Αρχαιολογίας στην Ιερουσαλήμ και την μητέρα της να εργάζεται ως βοτανολόγος ενώ συνέβαλλε σημαντικά και στις εκσκαφές του συζύγου της, εντούτοις η μικρή Dorothy βρήκε την αμέριστη συμπαράσταση των γονέων της και ειδικά της μητέρας της όταν ήδη από την ηλικία των 10 ετών εκδήλωσε το ενδιαφέρον της για τους κρυστάλλους. Παράλληλα, η πίστη των γονέων της στην δύναμη της αρχής της ανιδιοτέλειας και της προσφοράς και η προσπάθεια τους να μεταδώσουν αυτές τις ιδέες στις 4 κόρες τους καθώς μεγάλωναν αποτέλεσε άλλο ένα γεγονός που θα καθόριζε την ζωή της Dorothy.

Κατά την διάρκεια της φοίτησης της στο σχολείο Sir John Leman στο βόρειο Σάφολκ είχε την δυνατότητα να παρακολουθεί τα μαθήματα χημείας παρ’όλο που κανονικά προορίζονταν μόνο για αγόρια, ενώ κατά την διάρκεια της επίσκεψης της στο Σουδάν σε ανασκαφή του πατέρα της μελετούσε με την αδερφή της τα βότσαλα που έβρισκαν σε ένα κοντινό ρυάκι με ένα φορητό σετ ανάλυσης ορυκτών. Όλα αυτά την οδήγησαν στο να καταλήξει αφού τελείωσε το σχολείο στο ότι η χημεία ήταν το μεγάλο της όνειρο και αυτό όφειλε να ακολουθήσει. Αφού έλαβε το πτυχίο της στην χημεία από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης σειρά είχε το Πανεπιστήμιο του Cambridge. Υπό την εποπτεία του John Desmond Bernal, ανακάλυψε πως με την κρυσταλλογραφία μπορεί να αναλυθεί η δομή της βιταμίνης D ορισμένων ορμονών του φύλου. Το 1934 μάλιστα συνέβαλλε στην αποκόμιση φωτογραφιών με ακτίνες Χ του ενζύμου της πεψίνης. Κρυσταλλογραφία ονομάζεται η επιστήμη που ασχολείται με την περιγραφή της γεωμετρίας των κρυστάλλων και της διάταξης στο εσωτερικό τους, ενώ η πεψίνη αποτελεί ένα ένζυμο το οποίο περιέχεται στο γαστρικό υγρό και ξεκινά την πέψη των πρωτεϊνών. Το 1937 αφενός λαμβάνει το διδακτορικό της και αφετέρου παντρεύεται τον πολιτικό επιστήμονα Thomas Lionel Hodgin με τον οποίον απέκτησαν 3 παιδιά.

Μετά την γέννα του πρώτου τους παιδιού διαγνώσθηκε με ρευματοειδή αρθρίτιδα και παρά το γεγονός ότι χρειάστηκε να χρησιμοποιήσει για μεγάλο διάστημα αναπηρικό καροτσάκι εντούτοις αυτό δεν την σταμάτησε από το να συνεχίσει με το ίδιο πάθος το επιστημονικό της έργο. Αποτέλεσε την πρώτη υπότροφο και καθηγήτρια χημείας στο Κολλέγιο Somerville της Οξφόρδης, όπου δίδαξε από το 1936 μέχρι το 1977. Μεταξύ των μαθητών της μάλιστα συγκαταλέχθηκε και η μετέπειτα Πρωθυπουργός Margaret Thatcher, η οποία έτρεφε αμέριστο σεβασμό προς το πρόσωπο της, σε σημείο να τοποθετήσει πορτραίτο της Hodgkin στο γραφείο της. Με το ξέσπασμα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, οι ανάγκες σε πενικιλίνη αυξήθηκαν κατακόρυφα. Αυτό οδήγησε την Hodgkin να ασχοληθεί με τη μελέτη της δομής του μορίου της πενικιλίνης. Έτσι, το 1945 μετά από πολύχρονες έρευνες προχώρησε στην δημοσίευση της τρισδιάστατης βιομοριακής απεικόνισης της πενικιλίνης με τον Charles Bunn. Παράλληλα, μαζί με τους συνεργάτες της έλαβε μία σειρά φωτογραφιών των φασμάτων περίθλασης ακτίνων Χ της βιταμίνης Β12, μιας ένωσης με την πιο πολύπλοκη δομή μη πρωτεϊνικής φύσης, για να οδηγηθεί τελικά το 1948 στην πλήρη διευκρίνηση της διάταξης των ατόμων στο μόριό της. Για τα αποτελέσματα της έρευνας της πάνω σε αυτό το πολύπλοκο έργο έλαβε το 1964 το Νομπέλ Χημείας.

Η Hodgkin αποτέλεσε ταυτόχρονα και μέλος της ομάδας επιστημόνων που ασχολήθηκαν με την ανακάλυψη της δομής της ινσουλίνης. Η αφοσίωση στις έρευνες της όμως δεν την εμπόδισε να αφιερωθεί και στα υπόλοιπα ενδιαφέροντα της, όπως τα θέματα ανισοτήτων και διεθνούς ειρήνης. Για τον λόγο αυτό δεν έλειψε από τα “Pugwash Conferences on Sciences and World Affairs” των ετών 1976-1988, οι συντελεστές των οποίων, εμπνευσμένοι από το αντιπολεμικό μανιφέστο του Albert Einstein και του Bertrand Russel το 1955, συνεχίζουν μέχρι και σήμερα την προσπάθεια τους για έναν κόσμο χωρίς πυρηνικά και άλλα όπλα μαζικής καταστροφής. Εκτός από το Νομπέλ Χημείας, η Hodgkin αποτέλεσε μόλις την δεύτερη γυναίκα που έλαβε το Order of Merit, η πρώτη που έλαβε το μετάλλιο Copley όπως επίσης και το Βραβείο Ειρήνης Λένιν. Επιπλέον, ήταν μόλις η Τρίτη γυναίκα που έγινε δεκτή ως μέλος στην Βασιλική Ακαδημία ενώ διετέλεσε και πρύτανης του Bristol University για την περίοδο 1970-1988. Η Βασιλική Ακαδημία εγκαθίδρυσε υποτροφία με το όνομα της προς τιμήν της, ενώ το όνομα της τιμάται μέσω διάφορων γραφείων και κτηρίων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων. Πέθανε στις 29 Ιουλίου, 1994, στην ηλικία των 84 ετών.

2018-04-28T21:34:37+00:0028/04/2018|Categories: Women's Success Stories|